Rondje in de Polder

Sommige ochtenden vragen er gewoon om: de wekker vroeg, de camera in de aanslag en de polders in. Na het succes van vorige week trok ik vanochtend opnieuw door de Polders van Kruibeke, nog steeds op jacht naar die perfecte combinatie van mist en wildlife.

Hoewel de mist opnieuw voor een prachtig, mysterieus decor zorgde, was het wild ditmaal wat schuwer. Waar de reeën vorige week nog gewillig poseerden, kozen ze vandaag vaker voor de dekking. Soms zat er een “storende” rietkraag tussen, maar juist die gelaagdheid gaf de beelden een dromerige, voyeuristische sfeer. Het dwingt je om anders naar compositie te kijken: de natuur laat zich niet regisseren, en dat is precies de charme.
Om het plaatje compleet te maken, liet ik ook de drone even opstijgen. Vanuit de lucht werd pas echt duidelijk hoe de mist als een deken over de bomen en de kronkelende fietspaden lag.

Het was weer een heerlijke twee uur “buiten spelen”. Niet elke foto hoeft vlijmscherp en vrij van takjes te zijn om het gevoel van de ochtend over te brengen. Juist de imperfectie van de rietkraag vertelt het echte verhaal van deze koude, mistige start.